กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 218: รสแท้แห่งพุทธะของข้า
“เพราะความเย็นชาสูงส่งเช่นนี้เอง จึงทำให้มันยากที่จะพัฒนาทฤษฎีให้ก้าวต่อไปได้”
“ยังมีประเด็นสำคัญที่สุดอีกข้อหนึ่ง” ชายชราถอนหายใจ “แท้จริงแล้วลัทธิเต๋าเป็นเหมือน ‘สัตว์ประหลาดที่เอาหลายสิ่งมาปะติดปะต่อกัน’
“โดยกำเนิดแล้ว มันขาดยีนด้านการจัดตั้งองค์กร
“ไท่ผิงเต้าของจางเจี่ยวในยุคฮั่นตะวันออก เรียนรู้เปลือกนอกของพุทธศาสนา เรียนรู้รูปแบบคณะเผยแผ่ศาสนาของพุทธศาสนา แต่กลับเรียนรู้แก่นแท้ของพุทธศาสนาได้ไม่ถึงขั้น นั่นคือแก่นแห่งความเสมอภาคของสรรพสัตว์และศีลวัตรอันเคร่งครัด
“ต่อมา เพื่อรับมือกับพุทธศาสนา พวกเขาก็หันไป ‘ทำให้เป็นอินเดีย’ อย่างบ้าคลั่ง คิดค้นอะไรต่อมิอะไรอย่างศาสตร์เร้นลับขั้นลึกและศาสตร์โอสถภายใน สุดท้ายกลับกลายเป็นวาดเสือไม่สำเร็จ กลับได้แมวคล้ายสุนัขมาแทน
“เหล่าปัญญาชนมองว่าเจ้าเป็นเพียงพุทธศาสนาฉบับลอกเลียน จึงไม่สนใจจะศึกษา
“ส่วนชาวบ้านรากหญ้าก็ฟังทฤษฎีลึกลับพวกนั้นไม่รู้เรื่อง พวกเขาแค่อยากจุดธูปขอลูก