กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 212: ลมม้วนเมฆากวาดทั่วหกแคว้น
“แต่ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้ก็เหมือนถุงที่มีรูรั่ว
“อย่างน้อยชนชั้นกระฎุมพีก็ยังมีช่องทางหมุนเวียนทรัพย์สินไปทั่วโลก พวกเขาจึงสามารถค้นหาจุดต่ำสุดของเส้นศีลธรรมได้เรื่อย ๆ
“จะเป็นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เซอร์เบีย หรือเกาะโลลิตาที่สร้างไว้ให้พวกนายทุนกับผู้มีอำนาจใช้เสพสุขก็เถอะ
“ที่พวกเขายังวางตัวค่อนข้างเรียบร้อยอยู่บนแผ่นดินของเรา ก็เพราะถ้าทำเรื่องที่ปลุกความโกรธแค้นของผู้คนขึ้นมาได้จริง โอกาสสูงมากที่จะถูกส่งเข้าไปใช้แรงงานในคุก”
“ตกลงคุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่?” น้ำเสียงของเว่ยเวยเริ่มร้อนรน พยายามยั่วยุให้อีกฝ่ายรีบเผยไพ่ตายออกมา
“สิ่งที่ผมอยากจะบอกก็คือ...
“นั่นไม่ได้หมายความว่าธรรมชาติเดิมของพวกเขาจะเมตตา อ่อนโยน ซื่อสัตย์ หรือมีความรับผิดชอบต่อสังคม!”