บทที่ 209: เครือข่ายของผมเชื่อมจากหนานจื๋อลี่ไปถึงเป่ย์จื๋อลี่ได้ตลอดสาย

บทที่ 209: เครือข่ายของผมเชื่อมจากหนานจื๋อลี่ไปถึงเป่ย์จื๋อลี่ได้ตลอดสาย

เส้นทางกลับเข้าเขตเมืองเต๋อโจวราบรื่นเป็นอย่างยิ่ง

รถแท็กซี่แล่นไปบนถนนสายอุตสาหกรรมกว้างขวางอย่างนุ่มนวล

นอกหน้าต่าง หอหล่อเย็นขนาดใหญ่กับท่อระโยงระยางซับซ้อนถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว

เวลานี้ลวี่เจ๋อนั่งอยู่เบาะหลัง

แต่เขาไม่ได้หลับตาพักผ่อนหรือชื่นชมทิวทัศน์เหมือนเช่นเคย

นิ้วมือของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนแผ่นสัมผัสของแล็ปท็อป แววตาจดจ่อราวกับกำลังผ่าตัดแบบแผลเล็ก

ความรู้สึกที่ได้รับจากการท่องเที่ยวเชิงอุตสาหกรรมในวันนี้ ทำให้ทั้งตัวเขาอยู่ในสภาวะตื่นเต้นฮึกเหิมอย่างถึงที่สุด

มันไม่ใช่เพียงความสั่นสะเทือนทางสายตาเท่านั้น

แต่ยังเป็นความสั่นสะท้านและเสียงสะท้อนจากส่วนลึกของจิตวิญญาณที่มีต่อพลังของ “คธูลูแห่งอุตสาหกรรม” อีกด้วย!