กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 193: เงินเดือนวันละหกแสน! ข้ามแม่น้ำหวงเหอ!
ชายชราผู้นี้พูดไม่หยุด พลังการระบายไม่ด้อยไปกว่าชายวัยกลางคนบนโต๊ะสุราเลย
ตั้งแต่ปัญหาการจราจรติดขัดไปจนถึงราคาบัตรเข้าชมสถานที่ท่องเที่ยว จากการวางผังเมืองไปจนถึงสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ เขาตำหนิทุกแง่มุมของจี่หนานเสียจนหมดจด
“มีทรัพยากรดี ๆ อยู่ตั้งมากมายแท้ ๆ แล้วดูพวกเราสิ ทำไมถึงพัฒนาออกมาเป็นสภาพแบบนี้ได้? พอมองเมืองทางใต้ของเขาที่เจริญรุ่งเรืองกันเอิกเกริก ใจพวกเราจะไม่ร้อนได้ยังไง?”
ชายชรายกเหล้าขึ้นดื่มอึกใหญ่ ก่อนจะเรอออกมาเสียงดังยาว~~~~~
“แต่พูดไปแล้วก็ใช่ว่าจี่หนานของเราจะไม่มีข้อดี” เขาหัวเราะแหะ ๆ “จี่หนานของเราก็มีจุดเด่นของตัวเองเหมือนกัน
“จริงใจ มีน้ำใจ และไม่กีดกันคนนอก ถ้าอยู่ที่นี่นานหน่อย นายก็จะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความอบอุ่นของผู้คน
“สถานที่แห่งนี้อาจไม่เหมาะกับการทำกิจการใหญ่โตสะเทือนฟ้าดินอะไร แต่ถ้าใช้ชีวิตอย่างสงบมั่นคง รับรองว่าสบายใจแน่นอน”
เมืองหนึ่งเมืองย่อมมีสองด้านเสมอ