กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 177: ของที่ระลึกชิ้นแรก (เสริมพลัง +1)
“แล้วต่อจากนั้นล่ะครับ?”
คุณลุงส่ายหน้าพลางยิ้มขื่น ก่อนถอนหายใจออกมา
“ตอนนั้นฉันตกใจจนแทบขวัญหนีดีฝ่อ จะกล้าเอาปลาตัวนั้นได้ยังไงกัน?
“ก็เลยรีบคลานหนีออกมาแทบไม่ทันน่ะสิ!
“ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่เคยไปบ่อน้ำป่าฝั่งโน้นของภูเขาอีกเลย แล้วก็ไม่เคยเห็นแมวตัวนั้นอีกด้วย”
ลวี่เจ๋อนั่งฟังเงียบ ๆ
บรรยากาศพลันเงียบขรึมลงเล็กน้อย
เขากำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างเพื่อคลี่คลายบรรยากาศอึมครึมนี้
ทันใดนั้น คันเบ็ดก็จมวูบลงอย่างแรง ทุ่นลอยถูกลากหายลงไปในน้ำในพริบตา!