กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 174: ของที่ระลึกชิ้นที่เจ็ด
“คุณ...คุณมองเห็นสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยหรือ?” หญิงสาวแซ่ซ่งถาม
“พอรู้เรื่อง ‘การศึกษาสรรพสิ่งเพื่อเข้าถึงความรู้’ อยู่บ้างนิดหน่อยเท่านั้น” ลวี่เจ๋อวางท่าราวกับปรมาจารย์ศาสตร์เร้นลับ
“น่าสนใจดีนี่” หญิงสาวแซ่ซ่งยิ้มบาง ๆ
รอยยิ้มนั้นราวกับน้ำแข็งและหิมะเพิ่งละลาย
ลวี่เจ๋อควรจะหมดความหลงใหลในตัวหญิงสาวไปนานแล้ว ทว่าหัวใจกลับไหววูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
“ดูเหมือนว่าเราสองคนจะเป็นคนเส้นทางเดียวกันจริง ๆ”
ดวงตางดงามของนางจับจ้องลวี่เจ๋อแน่น ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นกะทันหันว่า “ข้ามองเห็นดวงชะตาของเจ้า ราวกับมังกรเร้นกายอยู่ในห้วงลึก อีกไม่นานก็จะทะยานขึ้นสู่ฟ้า...
“จุดหมายต่อไปของเจ้า คงเป็นไท่ซาน ภูเขาอันดับหนึ่งในบรรดาห้าขุนเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกระมัง?”
ลวี่เจ๋อพยักหน้า ตอบอย่างเปิดเผยว่า “ถูกต้อง จุดหมายต่อไปของผมคือไท่อัน จะไปปีนภูเขาไท่ซาน”