บทที่ 168: คุยได้ทุกเรื่อง ไม่มีอะไรคุยไม่ได้

บทที่ 168: คุยได้ทุกเรื่อง ไม่มีอะไรคุยไม่ได้

“ที่ไหนเหรอครับ?” ลวี่เจ๋อถาม

“ก็ตงอิ๋งบ้านเรานี่แหละ! รายได้ต่อหัวสูงเป็นอันดับหนึ่งของทั้งมณฑล!” เหล่าเฉากล่าวอย่างภาคภูมิใจ

“ที่เขาเรียกซานตงว่าเป็นตะวันออกกลางฉบับย่อม ๆ น่ะ ไม่ได้เรียกกันเล่น ๆ นะ รวยจนมีน้ำมันไหลเป็นทางตามความหมายตรงตัวเลย!”

“ใช่ ๆ รวยจนมีน้ำมันไหลเป็นทาง” พี่สวีเหน็บขึ้นมาจากด้านข้าง “แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าน้ำมันนี่จะไหลไปได้ถึงเมื่อไหร่

“นอกจากบ่อน้ำมันแล้ว ที่นี่เรามีอะไรอีกล่ะ? คนหนุ่มสาวอยากหางานดี ๆ ทำสักงานยังยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์!”

“เธอนี่นะ ทำไมถึงมาพูดอะไรหมดกำลังใจต่อหน้าคนนอกแบบนี้!” เหล่าเฉาจ้องเธอเขม็ง