กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 140: การเรียนการสอนสองภาษา
ฮันน่ามองดวงตาล้ำลึกของลวี่เจ๋อที่ราวกับมองทะลุทุกสิ่งได้ ครู่หนึ่งเธอถึงกับไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร
“แค่ก ๆ…”
เว่ยเวยที่อยู่อีกฝั่งของสายสนทนาเสียง เหมือนจะสังเกตเห็นบรรยากาศอันแปลกประหลาดได้
เธอกระแอมเบา ๆ แล้วรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
“เอาล่ะ คุยเรื่องภาษีมันน่าเบื่อจะตาย มาคุยเรื่องที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลกว่านี้กันเถอะ!”
“ช่วงนี้ฉันกำลังคิดถึงปัญหาข้อหนึ่ง…”
“ถ้ารัฐบาลแจกเงินให้ทุกคนจนเกิดเป็นรายได้พื้นฐานถ้วนหน้า จะเป็นยังไงนะ?”
“ก็ดีไม่ใช่เหรอ?” เอลลี่พูดอย่างไร้เดียงสา “ทุกคนมีเงินกันหมดแล้ว ก็ไม่ต้องทำงานหนักขนาดนั้นอีก”
“ไร้เดียงสา!” ฮันน่าโต้กลับทันที