กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 110: ระยะห่างระหว่างกัน
ในจังหวะที่ประตูลิฟต์ปิดลง
ฮันน่าก็ผละออกจากตัวลวี่เจ๋อราวกับถูกไฟช็อต
เธอกอดอก พลางถอยไปพิงอยู่ตรงมุมอีกด้านของลิฟต์
สองแก้มแดงก่ำราวกับแอปเปิลสุกงอม ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาลวี่เจ๋อ
“เอ่อ... เมื่อกี้...” เธอพูดอึกอักอยู่นาน แต่ก็ไม่อาจเรียบเรียงเป็นประโยคสมบูรณ์ได้
“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ” ลวี่เจ๋อยิ้ม “สถานการณ์พิเศษ ก็ต้องจัดการแบบพิเศษสิ”
ภายในลิฟต์เงียบลงชั่วขณะ บรรยากาศทั้งกระอักกระอ่วนและคลุมเครือ
ติ๊ง—
ประตูลิฟต์เปิดออก ทั้งสองเดินออกไปทีละคน ก่อนจะหาห้องพักจนพบ