กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 82: ช่วงเวลาแห่งเสน่ห์ของการแข่งขันระหว่างหญิง
“ทุกคน ช่วงสองสามวันที่อยู่ซู่เชียน ผมได้คิดอะไรบางอย่างจนตกผลึกแล้ว
“เมื่อก่อนผมมักคิดว่า คนเรามีชีวิตอยู่ก็ต้องมีบ้าน ต้องมีราก ไม่อย่างนั้นก็เหมือนผักตบชวาที่ลอยไปตามน้ำ ไร้ซึ่งความรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของที่ใด
“แต่ตอนนี้ ผมเหมือนจะเข้าใจแล้ว…
“บ้านที่แท้จริงอาจไม่ได้อยู่ที่ว่าคุณอาศัยอยู่ที่ไหน ไม่ได้อยู่ที่ว่าคุณมีสายเลือดเดียวกับใคร แต่อยู่ที่หัวใจของคุณวางลง ณ ที่ใด
“ที่ใดทำให้ใจข้าสงบ ที่นั้นคือบ้านเกิดของข้า…
“สำหรับผมแล้ว ถนนสายนี้ก็คือบ้านของผมในตอนนี้
“และพวกคุณก็คือครอบครัวของผม”
ถ้อยคำที่ออกมาจากใจและเปี่ยมด้วยความจริงใจ ทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างตกอยู่ในความเงียบ
ผ่านไปครู่ใหญ่ คอมเมนต์ก็เริ่มลอยขึ้นมาอย่างช้า ๆ…