กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 72: วันหยุดที่ไห่โจว
ลวี่เจ๋อค่อย ๆ แตะผิวใต้คางอันเรียบเนียนละเอียดอ่อนของเอลลี่
สัมผัสอ่อนนุ่มนั้นทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว
สายตาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่แพขนตายาวของเธอ ซึ่งกำลังสั่นระริกเล็กน้อยเพราะความประหม่า
แล้วเลื่อนไปยังริมฝีปากสีชมพูอวบอิ่มของเธอ…
หลังจากจ้องมองอยู่หลายวินาที เนตรย้อนรอยต้นกำเนิดก็เริ่มทำงาน
ชั่วพริบตา ภาพเลือนรางและเป็นนามธรรมภาพแล้วภาพเล่าก็วาบผ่านห้วงสมองของเขา ราวกับเศษแก้วเคลือบที่แตกกระจาย
เขา “มองเห็น” ผืนแผ่นดินงดงาม บริสุทธิ์ไร้มลทิน และยังไม่เคยถูกบุกเบิก
มองเห็นดอกตูมที่กำลังจะผลิบาน มองเห็นสมบัติล้ำค่าซึ่งถูกเก็บรักษาไว้อย่างทะนุถนอม และไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็น…
นี่มันอะไรกัน?