บทที่ 65: มารดา

บทที่ 65: มารดา

“แม่น้ำหวงเหอ แม่น้ำมารดาแห่งอารยธรรมจีน” ลวี่เจ๋อตอบ

“อืม” เสี่ยวเกาพยักหน้า แต่แล้วก็เผยสีหน้าซับซ้อนออกมา “แต่ในสายตาของชาวหวยอันอย่างพวกเรา รวมถึงผู้คนจากเขตลุ่มน้ำท่วมของแม่น้ำหวงเหอทั้งหมดแล้ว... ‘มารดา’ ท่านนี้อารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไรหรอกค่ะ

“ไม่จำเป็นต้องเซ่นไหว้มารดาท่านนี้หรอก ถ้าแม่หิวขึ้นมา เดี๋ยวก็ออกไปหาอะไรกินเอง”

ลวี่เจ๋อสำลักจนไอออกมา

จากนั้นเขาก็ได้ยินเสี่ยวเกาพูดด้วยน้ำเสียงราวกับกำลังเล่านิทาน จังหวะเสียงสูงต่ำชัดเจนว่า

“เบื้องหน้าของคุณคือ จอมมารแห่งอุทกภัยจงหยวน มังกรยักษ์ผู้ดื้อรั้นและเกรี้ยวกราดที่สุดในรอบสามพันปี ทรราชแห่งเขื่อนแตกแห่งแผ่นดินฮวาเซี่ย ผู้กวาดล้างที่ราบราบเป็นหน้ากลอง ผู้พลิกเมืองและกำแพงให้กลายเป็นทุ่งร้าง ผู้มีนามว่าแม่น้ำมารดา แต่กลับใช้แม่น้ำหวงเหอที่เอ่อล้นเป็นเคียวแห่งการเก็บเกี่ยว หญิงบ้าผู้สับสนวุ่นวาย—แม่น้ำหวงเหอ!