กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 60: ของที่ระลึกชิ้นที่สอง
“ผมกำลังใช้ทัศนคติเชิงบวก ปรับวิดีโอของเธอให้คมชัดระดับสูงอยู่ครับ”
ลวี่เจ๋อตอบอย่างกำกวม
ทว่าแววตาของเขากลับเย็นลงเล็กน้อย…
เชิงบวกเชิงลบอะไรล่ะ?
นี่เป็นคำถามที่ยัยสาวสายฮาควรถามหรือไง?
“เอาละ ไม่แกล้งนายแล้วก็ได้” เว่ยเวยแสร้งทำเสียงออดอ้อน พลางทำหน้าซื่อบริสุทธิ์ “ฉันก็สงสัยอยู่ว่าทำไมนายถึงเอาแต่เหม่อมองวิดีโอของหนิงอวี้ ที่แท้ก็กำลัง ‘ปรับภาพให้คมชัดระดับสูง’ อยู่นี่เอง…จุ๊ ๆ มิตรภาพระหว่างเพื่อนเก่าเนี่ย ช่างเรียบง่ายบริสุทธิ์ แถมยังเปลืองการ์ดจออีกต่างหาก”
มุมปากของลวี่เจ๋อกระตุก “ฉันไม่ได้จ้องดูสักหน่อย กำลังอ่านวิทยานิพนธ์ในหน้าต่างข้าง ๆ ต่างหาก”
“ถ้าอ่านวิทยานิพนธ์ก็ตั้งใจอ่านไปสิ จะเปิดหน้าต่างแบ่งจอทำไม…เอาละ ๆ ไม่ต้องอธิบาย ฉันเข้าใจ ๆ” เว่ยเวยยกมือปิดปาก หัวเราะราวกับลูกแมวตัวน้อยจอมเจ้าเล่ห์ที่แผนการประสบความสำเร็จ
ทั้งสองคุยเล่นกันต่ออีกไม่กี่ประโยค