กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 56: สถานีที่เก้า เหยียนเฉิง
พี่ชายโต๊ะข้าง ๆ คุยกันอย่างออกรส ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ
ทว่าเจ้าของร้านอาหารกลับเดินเข้ามาใกล้ เบ้ปากแล้วพึมพำด้วยภาษาจีนกลางสำเนียงที่ลวี่เจ๋อพอฟังออกว่า “ทีมหนานทงชนะ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับไห่อันของเราล่ะ? คนไห่อันอย่างพวกเราไม่ได้ดูบอลของพวกเขาสักหน่อย”
คำพูดนี้ทำให้พี่ชายโต๊ะข้าง ๆ ไม่พอใจขึ้นมาทันที พวกเขาหลายคนเริ่มโต้เถียงกันด้วยภาษาถิ่น
ลวี่เจ๋อนั่งฟังเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง ในใจอดทอดถอนใจไม่ได้
ศิลปะการ “กัดกันเอง” อันเป็นขนบประจำมณฑลเจียงซู สมกับที่หยั่งรากลึกลงไปในทุกซอกทุกมุมจริง ๆ
แม้แต่ภายในเมืองระดับจังหวัดเดียวกัน ก็ยังเต็มไปด้วย “ห่วงโซ่การดูถูก” ที่มองไม่เห็นสารพัดรูปแบบ