กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 18: สิ่งต่าง ๆ บนอินเทอร์เน็ตล้วนเป็นของเสมือน เธอยึดมันไว้ไม่ได้หรอก
“ฮัลโหลครับ อาสะใภ้”
“โอ๊ย เสี่ยวเจ๋อนี่เอง! กินข้าวหรือยังจ๊ะ?” เสียงของอาสะใภ้ดังมาตามสาย ร้อนรนเกินพอดี แฝงความห่วงใยที่จงใจแสดงออกมาอย่างชัดเจน
“กินแล้วครับ เพิ่งกินเสร็จ” ลวี่เจ๋อตอบส่ง ๆ พยายามทำให้น้ำเสียงของตนฟังดูสงบนิ่งที่สุด
จากประสบการณ์ที่ผ่านมา…
ทุกครั้งที่อาสะใภ้เปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นแบบนี้ มักไม่มีเรื่องดีอะไรตามมาเลย
“ดีแล้ว ๆ” อาสะใภ้เปลี่ยนเรื่องพร้อมถอนหายใจ “อยู่ข้างนอกคนเดียวก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ
“เฮ้อ ถ้าพ่อแม่ของเธอยังอยู่ แล้วได้เห็นว่าเธอประสบความสำเร็จขนาดนี้ ได้ทำงานในเมืองใหญ่แบบเซี่ยงไฮ้ พวกเขาจะต้องดีใจมากแน่ ๆ