บทที่ 167: สมกับเป็นอัจฉริยะสวรรค์แห่งคุนหลุน!

บทที่ 167: สมกับเป็นอัจฉริยะสวรรค์แห่งคุนหลุน!

เฉินโม่เพิ่งเดินจากไป

“โครมครืน!”

เสียงระเบิดดังสนั่นพลันแว่วมาจากขอบฟ้า

จากนั้น

เฮลิคอปเตอร์ทหารสีเขียวขี้ม้าลำหนึ่งกับนาวาเหินที่เปล่งประกายเจิดจ้า ต่างลงจอดแทบจะพร้อมกันบนหาดโคลนบริเวณปากแม่น้ำ

ประตูห้องโดยสารถูกเลื่อนเปิด

นายพลทหารสูงวัยผู้มีดาวยศประดับบ่าและแผ่กลิ่นอายทรงอำนาจ

พาทหารติดอาวุธครบมือหลายคนติดตามลงมา

อย่างเร่งรีบ