บทที่ 152: ความลับของหวังเถี่ยหนิว!

บทที่ 152: ความลับของหวังเถี่ยหนิว!

แต่...

ถึงจะคิดแบบนั้นอยู่ในใจ แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการถกเถียงกัน

วิจารณ์ปรมาจารย์เฉิน

ก็ไม่ต่างอะไรกับรนหาที่ตาย

“อี๋นั่ว รอนานเลยนะ”

เฉินโม่มองเจียงอี๋นั่ว น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย

“ฉัน...”

เจียงอี๋นั่วได้สติกลับมา ความรู้สึกในใจซับซ้อนยุ่งเหยิง

แต่เธอไม่ได้แสดงออกมา เพียงฝืนยิ้มหวานแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะ พี่เฉินโม่ ขอแค่พี่บอกให้ฉันรอ ต่อให้ต้องรอนานแค่ไหนก็ไม่เป็นไรค่ะ”