บทที่ 124: พายุฝนกำลังจะมา!…………

บทที่ 124: พายุฝนกำลังจะมา!…………

สนามกีฬามหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

ผู้อาวุโสหม่าวางสาย ทั้งตัวชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น

เขาเหลือบมองหลงเส้าคุนที่อยู่บนพื้น

จากนั้นก็พูดกับเฉินโม่ด้วยเสียงสั่นเครือว่า “รุ่นพี่ ผม…โทรเสร็จแล้ว”

“อย่างช้าที่สุดไม่เกินสองชั่วโมง คนของตระกูลหลงก็…ก็มาถึงแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

เฉินโม่มีสีหน้าสงบนิ่งดุจผิวน้ำ “ฉันได้ยินแล้ว งั้นนายก็รออยู่ตรงนี้ กอดหัวนี้ไว้ให้ดี”

“พอพวกนั้นมา ฉันจะกลับมาเอง”

พูดจบ