บทที่ 102: ทลายค่ายกล!

บทที่ 102: ทลายค่ายกล!

“อืม……”

เย่ฉู่เหยียนหลับตาลง แล้วเริ่มสัมผัสอย่างละเอียด

“กลิ่นอายนั้น... อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ใต้ต้นไม้ใหญ่ห่างออกไปราวหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง”

“มันอ่อนโยนมาก แถมยังทำให้รู้สึกสบายสุดๆ ไม่ใช่ความรู้สึกทางร่างกาย แต่เป็น... เป็นดวงจิต...”

“ดวงจิต?” เฉินโม่เลิกคิ้ว

เย่ฉู่เหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าความรู้สึกของเธอไม่น่าจะผิด

เธอจึงตอบอย่างหนักแน่นว่า “ใช่ค่ะ อาจารย์ เป็นดวงจิตแน่นอน!”

เมื่อได้รับคำยืนยันจากเย่ฉู่เหยียน

ภายนอกเฉินโม่ยังคงวางเฉย ทว่าในใจกลับยินดีเป็นอย่างยิ่ง