บทที่ 100: เข้าสู่ภูเขา!

บทที่ 100: เข้าสู่ภูเขา!

หลังจากเฉินโม่ตรวจนับของล้ำค่าจนครบแล้ว,

ก็พบว่าเจียงชิงเยว่กับอีกคนยังอยู่ จึงเลิกคิ้วถามว่า “พวกเธอยังมีอะไรสงสัยอีกไหม?”

“พวกเรา...”

เจียงชิงเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พลางกัดริมฝีปากแดงเบา ๆ

เพื่อสุขภาพของตัวเอง เธอตั้งใจจะรวบรวมความกล้าแล้วถามเรื่องยาเม็ดนั้นออกไป

แต่ไม่ทันคาดคิดว่า

นักพรตอวี้ซวีกลับชิงพูดก่อนเธอ

เธอเองก็กลัวว่าชิงเยว่จะพูดอะไรผิดจนทำให้เฉินโม่โกรธขึ้นมาอีก

เธอพูดอย่างระมัดระวังว่า “รุ่นพี่ พวกเราสองคนยังมีเรื่องอยากถามอีกเรื่องค่ะ... คือยาเม็ดที่คุณป้อนให้ชิงเยว่...”