บทที่ 97: ขอรุ่นพี่ยกโทษให้ด้วย!

บทที่ 97: ขอรุ่นพี่ยกโทษให้ด้วย!

“ฉัน…”

เจียงชิงเยว่คุกเข่าอยู่บนพื้น ร่างบอบบางสั่นเทา

เธอรู้สึกแสบร้อนบนใบหน้า

ราวกับถูกตบจนหน้าชาไม่รู้กี่ครั้ง!

มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอจะยังดูไม่ออกได้ยังไง?

ที่แท้เธอก็คิดมากไปเอง

เฉินโม่ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้ทรงอำนาจตัวจริงเสียงจริง!

แรงกดดันน่าสะพรึงขนาดนี้ ต่อให้เป็นเจ้าสำนักคุนหลุนก็คงเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำ?

ส่วนนักพรตอวี้ซวีและจ้าวอู๋จี๋ก็คุกเข่าอยู่บนพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว