บทที่ 72: ธูปผนึกไขกระดูก

บทที่ 72: ธูปผนึกไขกระดูก

หลินชางไห่ไม่เข้าใจอยู่พักหนึ่ง

เรื่องสนุกครั้งใหญ่?

เรื่องสนุกอะไร?

หรือว่าอาจารย์คิดจะลงมือที่นี่เลย?

เขาเลิกคิ้วขึ้น คิดจะเอ่ยถาม

“ตูม!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงทุ้มหนักดังขึ้น

ทางออกเพียงแห่งเดียวของโถงใต้ดิน!

ประตูโลหะผสมหนาหนักสองบานกลับปิดลงโดยไม่มีสัญญาณเตือนแม้แต่น้อย