กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 47: อย่าทิ้งฉันไปนะ!
เฉินโม่วางสาย ก่อนยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋า
“คุณลุงเฉิน! พี่เฉินโม่! รอก่อนค่ะ!”
จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากด้านหลัง
เจียงอี๋นั่ววิ่งหอบเข้ามา
ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงระเรื่อ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดเต็มหน้าผาก
เธอมองเฉินจ้านกั๋วด้วยสีหน้ารู้สึกผิด “คุณลุงเฉินคะ ขอโทษค่ะ หนูไม่รู้ว่าเมื่อกี้ที่บ้านเกิดอะไรขึ้น!”
“แต่บางครั้งพ่อหนูก็อารมณ์ไม่ค่อยดี ถ้าเขาพูดอะไรผิดหรือทำอะไรไม่เหมาะสม คุณลุงก็ช่วยให้อภัยด้วยนะคะ อย่าเก็บมาใส่ใจเลยค่ะ”
“นี่...”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หัวใจของเฉินจ้านกั๋วที่เดิมถูกเจียงว่านหลินทำร้ายจนเจ็บช้ำ