บทที่ 44: เพื่อนร่วมชั้น

บทที่ 44: เพื่อนร่วมชั้น

“นาย…”

เมื่อเห็นท่าทางเหมือนกำลังดูเรื่องสนุกของเฉินโม่

หลินหว่านเอ๋อร์ก็รู้ทันทีว่าเฉินโม่จงใจทำแบบนี้

เขาเรียกเธอว่าหลานสาวของทวดอีกแล้ว เห็นได้ชัดว่ากำลังแกล้งเธอ

“ยัยหนู พูดสิ”

เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ยอมพูด หลินชางไห่ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที

“คุณปู่!”

หลินหว่านเอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึกๆ คิดว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว สารภาพทุกอย่างออกไปเลยดีกว่า

“จริงๆ แล้วฉันรู้จักเฉินโม่ ฉันกับเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน! ภูตผีอัปมงคลตนนั้นก็คือเฉินโม่”