กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 41: ถอนหมั้น
“ผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่รู้จักหรอก”
เจ้าอ้วนหวังเกาหัวพลางนึกย้อน “อายุประมาณยี่สิบเจ็ดหรือยี่สิบแปด ใส่ชุดทำงานทั้งตัว หน้าตาสวยใช้ได้ บุคลิกคล่องแคล่วเป็นงานเป็นการ มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนในมหาวิทยาลัยเรา”
“เธอบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับนาย พอนายมาถึงก็ให้โทรกลับหาเธอ”
“นี่ไง เธอยังฝากโน้ตไว้ด้วย”
พูดจบ เจ้าอ้วนหวังก็ล้วงโน้ตที่พับเป็นสี่เหลี่ยมเรียบร้อยออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้เขา
เฉินโม่รับมาเหลือบมองแวบหนึ่ง
บนกระดาษมีเพียงหมายเลขโทรศัพท์มือถือหนึ่งชุดกับข้อความสี่คำว่า ‘ต้องโทรกลับ’
แม้แต่ชื่อคนเขียนก็ไม่มี
เฉินโม่โยนมันทิ้งส่ง ๆ โน้ตปลิวลงถังขยะข้าง ๆ