กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 31: ฉันป้อนให้นายกินเอง
“วันนี้ฉันรู้สึกตัวเบาหวิวทั้งวันเลย เหมือนมีพลังเหลือเฟือไม่มีวันหมด แถม...”
เจียงอี๋นั่วหยุดไปครู่หนึ่ง ใบหน้าสวยขาวผ่องฉายแววภาคภูมิใจ “ฉันเพิ่งรู้ว่าความจำของตัวเองดีขึ้นแบบน่ากลัวสุดๆ เลยล่ะ!”
“วันนี้ตอนเรียน เนื้อหาที่อาจารย์ที่ปรึกษาพูด ฉันแค่กวาดตามองรอบเดียวก็จำได้หมดแล้ว ฮิฮิ”
เฉินโม่ยิ้มบางๆ มองเด็กสาวตรงหน้าที่ทำราวกับค้นพบสมบัติล้ำค่า “นี่เพิ่งเริ่มต้นเอง เธอตั้งใจบำเพ็ญตนให้ดี ต่อไปยังมีเรื่องที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองเก่งขึ้นอีกเยอะ”
“จริงเหรอ”
เจียงอี๋นั่วยิ้มหวาน พลางมองสำรวจเฉินโม่ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ก่อนพูดอย่างซุกซนว่า “พี่เฉินโม่ ถ้าต่อไปฉันเก่งขึ้นมากๆ แล้ว ฉันจะเก่งกว่านายได้ไหม”