บทที่ 22: พวกเธอพูดเหลวไหล!

บทที่ 22: พวกเธอพูดเหลวไหล!

เฉินโม่เองยังคงนิ่งสงบ

เขายิ้มบางๆ “อี๋นั่ว ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ที่นี่คนเยอะ เราออกไปเดินเล่นกันเถอะ”

พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นยืน

“ได้สิ!”

เจียงอี๋นั่วพยักหน้าแรงๆ ซึ่งตรงกับที่เธอต้องการพอดี

ไม่ได้เจอกันตั้งสามสี่ปี เธอมีเรื่องอยากคุยกับเฉินโม่เต็มท้องไปหมด

จากนั้น ทั้งสองก็เดินออกไปต่อหน้าสายตาของเพื่อนร่วมชั้นทุกคน

เมื่อเงาร่างของทั้งคู่ลับหายไปจากสายตา คนในห้องจึงค่อยได้สติกลับมา

“แม่เจ้า! โมเฒ่าสุดยอดเกินไปแล้ว!”