ตอนที่ 212 รื้อฟื้นความหลัง

ตอนที่ 212 รื้อฟื้นความหลัง

ชางเจิ้นถิงพิงข้างหน้าต่าง มองดูทิวเขาเขียวขจี ทุ่งนา และหมู่บ้านชนบทตลอดเส้นทาง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความหลัง

“ไม่ได้กลับมาแถวนี้ตั้งหลายสิบปี เปลี่ยนไปมากจริง ๆ”

ทางดินโคลนในอดีต บัดนี้กลายเป็นถนนยางมะตอยเรียบกริบ บ้านเรือนชนบทที่เคยซอมซ่อ ยามนี้กลายเป็นลานบ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย มีเพียงขุนเขา สายน้ำ พรรณไม้ และกลิ่นอายชนบทแห่งนี้เท่านั้นที่ยังคงเดิมไม่เปลี่ยน

ชางซวี่ไป๋นั่งอยู่อีกฝั่ง สายตาทอดมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่ถอยร่นไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว ทว่าก้นบึ้งของดวงตากลับซ่อนความคาดหวังจาง ๆ ที่ไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้

เมื่อคืนไม่ได้นอนหนึ่งคืน วันนี้ขับรถร้อยลี้มาตลอดทาง ทว่ากลับไม่มีความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย

ในใจมีความคิดเพียงหนึ่งเดียว——

เข้าใกล้เธอ