กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 205 ชั่วพริบตาเธอก็โตแล้ว
ความมืดมิดยามค่ำคืนคล้ายหยุดนิ่งอยู่ใต้แสงเสาไฟถนนตรงระบบเข้าออกหมู่บ้าน คำถามของชางซวี่ไป๋ค่อย ๆ ลอยล่องเข้าสู่สายลมราตรี กระแทกลงกลางใจของซีหว่านอย่างหนักอึ้ง
“ถ้าผมเดินไปหาเธอเก้าสิบเก้าก้าวเหมือนกัน เธอจะยินดีก้าวเข้ามาหาผมสักหนึ่งก้าวไหม”
ซีหว่านยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ ปลายนิ้วกำสายสะพายกระเป๋าเอกสารแน่นโดยไม่รู้ตัว ลวดลายของหนังแท้กดทับกลางฝ่ามือ ทว่าสัมผัสอันแจ่มชัดนั้นไม่อาจกดข่มจังหวะหัวใจที่เต้นรัวระส่ำระสายอยู่ภายในอกได้เลย
ก่อนหน้านี้บางครั้งเธอก็เคยคิดว่า การที่เขาดูแลเอาใจใส่ตนเองขนาดนี้ จะหมายถึงเขามีใจให้เธอหรือเปล่า
แต่ในเมื่อเขาไม่เคยเอ่ยออกมาตรง ๆ เธอจึงไม่กล้าคิดฟุ้งซ่าน ด้วยเกรงว่าจะเข้าใจความหมายผิดจนสร้างความกระอักกระอ่วนใจไปเปล่า ๆ
มาบัดนี้เขาเอ่ยถามเธอเช่นนี้ หมายความว่าสิ่งที่เธอเคยนึกว่าเป็นภาพลวงตา แท้จริงแล้วไม่ใช่ภาพลวงตาใช่ไหม
เขามีใจให้เธอจริง ๆ หรือ
แต่ว่า…
แล้วเธอรู้สึกอย่างไรกับเขากันแน่