เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 192 ผู้อยู่อาศัยชั้นล่าง
ปลายนิ้วของชางซวี่ไป๋ค่อย ๆ หดกลับ ดึงรั้งการกระทำที่หลุดการควบคุมนั้นกลับมาทีละน้อย นิ้วมืองอเข้าเล็กน้อย ซ่อนเร้นทุกอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน กดข่มความปีติยินดีที่โหมกระหน่ำในแววตาลงสู่ก้นบึ้งของดวงตาอันลึกล้ำ
รวดเร็วเสียจนไม่มีใครสังเกตเห็น และสุขุมเสียจนไม่เผยพิรุธใด ๆ
ฉินหลิ่งและคนขับรถที่อยู่เบาะหน้ายังคงกลั้นหายใจตั้งสมาธิ สายตามองตรงไปข้างหน้า ตั้งใจสะกดตัวตนทั้งหมดให้เงียบสงัด
ภายในห้องโดยสารเงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก มีเพียงเสียงลมแผ่วเบาจากเครื่องปรับอากาศในรถที่พัดผ่านเบา ๆ คอยกลบเสียงลมหายใจที่สับสนปั่นป่วนของคนทั้งสอง
ชางซวี่ไป๋ค่อย ๆ วางแขนลง ท่วงท่ากลับมาเย็นชาสำรวมอีกครั้ง ราวกับความเสียกิริยาในชั่วพริบตานั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน