ตอนที่ 186 เดินเฉียดกัน

ตอนที่ 186 เดินเฉียดกัน

ห้องประชุมขนาดใหญ่พลันว่างเปล่าลงอย่างรวดเร็ว

ซีหมิงลุกขึ้นก้าวออกจากห้องประชุม ไปยืนอยู่ตรงระเบียงทางเดินอันโล่งกว้าง แล้วโทรกลับหาลูกสาว น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนผ่อนคลาย สลัดการสังหารเด็ดขาดเฉียบคมในที่ทำงานทิ้งไปจนสิ้น เหลือไว้เพียงความอ่อนโยนที่มีให้ลูกสาวเท่านั้น

“หว่านหว่าน เมื่อกี้โทรหาพ่อเหรอ”

ปลายสายมีเสียงฝนซัดสาดอึกทึก

อานุภาพสายฝนอันหนักหน่วงส่งผ่านหูโทรศัพท์มา เสียงซ่า ๆ ดังแว่วชัดเจน

ซีหว่านพิงเสาระเบียง มองดูม่านฝนไร้ขอบเขตเบื้องนอก แล้วเอ่ยเสียงเบา “พ่อคะ ทางนี้ฝนตกหนักกะทันหันเลย หนูเรียกรถไม่ได้ ในแอปพลิเคชันคิวยาวมาก รถเมล์ก็วิ่งไม่ได้ วันนี้พ่อประชุมแถวเขตจิงโจวใช่ไหมคะ อยู่ใกล้หนูมากเลยใช่ไหม”