กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 163 คำขอบคุณของชางเจิ้นถิง
ชางเจิ้นถิงยืนอยู่ด้านข้าง ปลายนิ้วกำแน่น ความหวังริบหรี่ที่เพิ่งจุดประกายขึ้นค่อย ๆ เย็นเยียบลง ความเหนื่อยล้าและความไร้เรี่ยวแรงระหว่างคิ้วกลับมาหนาทึบอีกครา
เขาหันมองซีหว่านที่นั่งตัวตรงอย่างเงียบสงบอยู่ด้านข้าง น้ำเสียงแฝงความรู้สึกผิด “ทำให้เธอต้องลำบากมาตั้งนาน สุดท้ายแล้วก็ยังไม่มีเบาะแสที่ใช้การได้สักอย่าง เสียเวลาของเธอไปเปล่า ๆ”
ซีหว่านส่ายหน้าเบา ๆ แววตาแฝงความเข้าใจ “พูดไม่ได้หรอกค่ะว่าเสียแรงเปล่า อย่างน้อยก็เทียบสภาวะจิตสำนึกสองกลุ่มได้อย่างสมบูรณ์ ถือว่าตัดความเป็นไปได้ออกไปได้ส่วนหนึ่งแล้ว ฉันอยากไปดูที่ห้องพักผู้ป่วยของคุณชายชางสักหน่อย จะได้ไหมคะ”
เธออยากยืนยันให้แน่ชัดว่าตัวเองรู้จักชางซวี่ไป๋จริงหรือไม่