ตอนที่ 127 ถือหลักนิติธรรมเป็นบรรทัดฐาน ถือใจคนเป็นขอบเขต

ตอนที่ 127 ถือหลักนิติธรรมเป็นบรรทัดฐาน ถือใจคนเป็นขอบเขต

ผู้พิพากษาฝ่ายที่สนับสนุนคำพิพากษาศาลชั้นต้นและเห็นควรให้คงการวินิจฉัยภาวะความสามารถรับผิดทางอาญาจำกัดเป็นคนแรกที่เอ่ยขึ้น “ฝ่ายเราเห็นว่า คำพิพากษาศาลชั้นต้นชอบด้วยกฎหมายและมีเหตุผลสมควร ควรคงคำพิพากษาเดิมไว้ ประการแรก นายหลี่เป็นผู้ป่วยจิตเวชเป็นช่วงตามที่กฎหมายกำหนด โรคทางจิตเวชเป็นข้อบกพร่องทางร่างกายที่มีอยู่จริง แม้จะก่อเหตุในช่วงระยะทุเลา แต่อาการป่วยเรื้อรังเป็นเวลานานก็ย่อมบั่นทอนความสามารถในการควบคุมอารมณ์และตัดสินพฤติกรรมไปอย่างช้า ๆ ย่อมมีข้อบกพร่องในความสามารถรับผิดชอบแต่กำเนิด

ประการที่สอง หลังเกิดเหตุนายหลี่ก็กำเริบทันที ย่อมพิสูจน์ยืนยันได้ทางอ้อมว่าสภาพจิตใจของเขาไม่มั่นคงอย่างยิ่ง เมื่อผสานกับข้อกำหนดตามกฎหมาย ผู้ป่วยจิตเวชเป็นช่วงมีพื้นฐานความผิดปกติทางจิต การวินิจฉัยให้มีภาวะความสามารถรับผิดทางอาญาจำกัดและลดโทษตามกฎหมาย จึงสอดคล้องกับมนุษยธรรมในกระบวนการยุติธรรม การกำหนดโทษประหารชีวิตโดยรอการลงโทษสองปีจึงไม่มีสิ่งใดไม่ถูกต้อง”

สิ้นเสียงของเขา ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ที่มีความเห็นให้คัดค้านคำพิพากษาก็ลุกขึ้นโต้แย้งทันที ถ้อยคำเฉียบคม แทงใจดำตรงประเด็น