กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 114 อ่อนหวานผูกพันอบอวลทั่วห้อง
สายฝนนอกหน้าต่างโปรยปรายลงมาอย่างหนาเม็ดตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจรู้ มันกระทบกระจกหน้าต่างสูงถึงพื้นของโรงแรมจนพร่ามัวเป็นม่านหมอกน้ำ เจือแสงนีออนของเมืองใหญ่ให้กลายเป็นจุดประกายแสงนุ่มนวลละเอียดอ่อน ตัดขาดความวุ่นวายทั้งมวลของโลกภายนอกออกไป
ในห้องเปิดไว้เพียงโคมไฟหัวเตียงสีส้มอบอุ่น แสงไฟสลัวนวลตา โอบล้อมความอบอุ่นอันอ่อนหวานผูกพันไว้เต็มห้อง
ช่วงเวลาบ่ายของวันสุดท้ายในวันหยุดแรงงานช่างเงียบสงบและผ่อนคลาย
ซีหว่านนั่งยอง ๆ อยู่บนพรม แผ่ของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่รวบรวมมาจากนครเซินตลอดหลายวันนี้ออกทีละชิ้น
ทั้งงานไม้แกะสลักฝีมือหัตถกรรมหลิ่งหนานที่เสาะหามาจากตรอกเก่า ของตั้งโชว์เปลือกหอยที่นำกลับมาจากตลาดอาหารทะเล โปสการ์ดวาดมือที่ติดมือมาจากร้านขนมหวานกวางตุ้ง รวมถึงของฝากที่ซื้อไปฝากครอบครัวและเพื่อนฝูง ถูกจัดแยกหมวดหมู่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
เธอหยิบของขึ้นมาอย่างละชิ้นเป็นระยะ หันกลับไปพูดคุยจุกจิกสองสามประโยคกับชางซวี่ไป๋ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ น้ำเสียงนุ่มนิ่มแฝงความเกียจคร้านที่ยังไม่จางหาย