กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 102 เสรีภาพอยู่ในกฎระเบียบเสมอ
“กินไม่หมดห่อกลับได้ไหมคะ” ซีหว่านเดินตามหลังเขาแล้วถามอย่างไม่แน่ใจ “เอาขึ้นเครื่องบินได้ใช่ไหมคะ” อาหารบนเครื่องบินชั้นหนึ่งก็ไม่รู้ว่าจะอร่อยหรือเปล่า
“……” ชางซวี่ไป๋หยิบจานใบหนึ่งแล้วเริ่มคีบขนมให้เธอ ซีหว่านเห็นชิ้นไหนสวยก็ชี้ให้เขาคีบ แต่ก็กังวลว่าตัวเองจะกินไม่หมดแล้วเสียของ “พี่ใหญ่ ถ้าฉันกินไม่หมด พี่ช่วยฉันจัดการให้เกลี้ยงได้ไหมคะ”
“ฉันยังอยากกินเกี๊ยวน้ำด้วย ดูแป้งบางไส้แน่น น่าจะอร่อยมากเลย”
“ไม่อร่อยเท่าที่น้าทำหรอก” ชางซวี่ไป๋พูดตามความเป็นจริง
“พี่เคยกินเหรอคะ”
“ไม่เคยครับ!” เขาไม่ชอบลองรสชาติที่ไม่คุ้นเคย อีกอย่างเวลาเขาเดินทางไปข้างนอก หมิงเชี่ยนกลัวเขาจะหิวก็มักจะเตรียมเสบียงแห้งไว้ให้อยู่เสมอ เช่น เนื้อหมักซอส ทุกครั้งเธอจะซีลสุญญากาศไว้อย่างดี พอไปถึงที่หมายแค่อุ่นเล็กน้อย แล้วกินกับบะหมี่น้ำใสก็อิ่มท้องได้แล้ว