ตอนที่ 87 ความกังวลของซีหว่าน

ตอนที่ 87 ความกังวลของซีหว่าน

ซีหว่านชะงักงัน

นี่คือประโยคหนึ่งใน «บันทึกนำศาลาโบตั๋น» ของทังเสี่ยนจู่ ซึ่งท่อนต่อมาคือ “ผู้มีชีวิตยอมตายได้ ผู้ตายฟื้นคืนชีพได้ หากมีชีวิตมิอาจยอมตาย และตายแล้วมิอาจฟื้นคืน ล้วนมิใช่รักลึกซึ้งถึงที่สุด”

สิ่งที่ทังเสี่ยนจู่ต้องการสื่อคือความรักอันลึกซึ้งแท้จริง ซึ่งเปี่ยมพลังพอจะทำลายกฎระเบียบทั้งมวลในโลกและความขวางกั้นระหว่างความเป็นความตาย ขับเคลื่อนไปตามหัวใจ มั่นคงตราบจนความตายมาพราก

จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นมาได้ว่า สิ่งขวางกั้นอันยิ่งใหญ่ที่สุดระหว่างพวกเขาสองคน คือการที่มาจากคนละโลก

ความรู้สึกของพวกเขา… จะทำลายกฎระเบียบทั้งมวลในโลกได้จริง ๆ หรือ