เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 74 เขาไม่เคยคิดว่าซีหว่านจะแพ้
สีหน้าของซีหว่านยังคงสงบนิ่ง ไร้ซึ่งความประหลาดใจ เดิมทีเธอก็ไม่ได้หวังว่าจะทดสอบจนจางเหิงจนมุมได้ในทันทีอยู่แล้ว
ปลายนิ้วของเธอเลื่อนไปยังคดีเรียกร้องความรับผิดจากการโยนสิ่งของลงจากที่สูงและคดีละเมิดสิทธิในทรัพย์สินส่วนกลางของโถงทางเดิน ก่อนจะโยนคำถามประเภทที่สองออกมา “ข้อสอง คนบนชั้นสูงของโครงการคอนโดมิเนียมโยนของหนักลงมาทำให้คนเดินถนนบาดเจ็บ ไม่อาจระบุตัวผู้กระทำละเมิดที่แน่ชัดได้ ผู้เสียหายจึงยื่นฟ้องเจ้าของห้องทั้งอาคาร เจ้าของบ้านต้องยื่นพยานหลักฐานใด ศาลจึงจะรับฟังและยกเว้นความรับผิดในการชดใช้ของตนเองได้คะ?
อีกทั้ง เจ้าของบ้านติดตั้งตู้รองเท้าส่วนตัวในพื้นที่สาธารณะบริเวณโถงทางเดิน นิติบุคคลตักเตือนหลายครั้งแต่ไร้ผล เจ้าของบ้านต่อสู้คดีโดยอ้างเหตุผลว่า ‘ครอบครองมาเป็นเวลานาน ไม่มีผู้ใดคัดค้าน’ จนเกิดเป็นการครอบครองโดยพฤตินัย ข้อต่อสู้ดังกล่าวรับฟังได้หรือไม่? ในการพิจารณาคดีข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในทรัพย์สินระหว่างเพื่อนบ้านประเภทนี้ของศาล หลักการพิพากษาข้อแรกคืออะไรคะ?”
ข้อนี้มีความยากอยู่พอสมควร