เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 69 บ้านของฉัน ฉันเป็นคนตัดสินใจ
ชางซวี่ไป๋มองเธอยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน “ขอโทษด้วย พอดีมีนัดกินข่าวกะทันหัน ค่อนข้างรีบก็เลยบอกน้าไม่ต้องเอาข้าวมาส่งแล้ว เธอไปเข้าฟังโดยไม่ลงทะเบียนเรียนรู้ด้วยกันกับผม”
เดิมทีซีหว่านคิดว่าเขามีนัดกินข้าวก็ไปคนเดียวก็พอ เธอรูดบัตรโรงอาหารของเขาไปกินที่โรงอาหารได้
เมื่อวานหลังจากเธอคืนบัตรโรงอาหารให้ฉินเจาเยวี่ยแล้ว ชางซวี่ไป๋ก็หยิบบัตรโรงอาหารที่ไม่ได้ใช้ยื่นให้เธอ บอกว่ารูดได้ตามสบาย
แต่พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่งานเลี้ยงธรรมดา แต่เป็นโอกาสให้เธอได้เรียนรู้ จึงพยักหน้าทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แล้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นพี่ใหญ่ ฉันต้องเอาคอมพิวเตอร์ไปด้วยไหมคะ หรือว่าสมุดบันทึก?”
ชางซวี่ไป๋เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง “เอาสมองไปก็พอ”
เอาสมองไปก็พอเหรอ?