เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 42 สะกดกลั้นไม่อยู่
ห้องชุดประธานาธิบดีเงียบสงบมาก ซีหว่านเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ทว่ากลับพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ
ในหัวผุดภาพอุณหภูมิความอบอุ่นยามที่ชางซวี่ไป๋โอบปกป้องเธอไว้ในอ้อมอกเมื่อช่วงค่ำ รวมถึงความคลุมเครือชวนวาบหวามตอนที่เขาช่วยเป่าผมให้เธอขึ้นมาไม่หยุดหย่อน
เธอรู้สึกอยู่เสมอว่า รูปแบบการอยู่ร่วมกันระหว่างตนเองกับชางซวี่ไป๋มีบางอย่างเปลี่ยนไปแล้ว แต่กลับบอกไม่ได้ว่าเพราะอะไร
คนที่นอนไม่หลับเช่นเดียวกันยังมีชางซวี่ไป๋ที่อยู่ในห้องข้าง ๆ
ปลายนิ้วของเขายังคงหลงเหลืออุณหภูมิไออุ่นของซีหว่าน เส้นผมยาวนุ่มสลวย เอวคอดกิ่วคอดบาง รวมถึง…ส่วนโค้งเว้าอันยากจะควบคุมกุมไว้ได้…
ชางซวี่ไป๋รู้สึกว่าการกระทำของตนไม่ใช่พฤติกรรมของสุภาพชน ทว่ายามเผชิญหน้ากับซีหว่าน ก็รู้สึกว่าเรื่องอาหารและกามารมณ์…ล้วนเป็นธรรมชาติของมนุษย์…