กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 35 เข้าข้างคนของตัวเอง
“เวลาไม่เช้าแล้ว พวกเราลงเขากันเถอะ ตอนบ่ายพวกเธอไม่ใช่ว่ายังต้องไปในตัวเมืองอีกหรือ กลับไปนอนชดเชยสักตื่นแล้วค่อยออกเดินทาง” ซีหยวนกล่าวเสียงเบา
ซีหว่านเหลือบมองป้ายหลุมศพแวบหนึ่งแล้วพยักหน้าเบา ๆ “ค่ะ”
พวกเขาเก็บข้าวของเรียบร้อย แล้วเดินลงเขาตามเส้นทางเดิม
ทางลงเขาสบายกว่าตอนขึ้นเขาอยู่บ้าง ความเร็วก็เร็วกว่าเดิมไม่น้อย
เพียงแต่เมื่อเดินมาถึงหัวมุมลับตาแห่งหนึ่งตรงกลางเขา ชางซวี่ไป๋ก็พลันหยุดฝีเท้าลง
เขาได้ยินเสียงเสียดสีเบา ๆ ของพลาสติก
“เดี๋ยวก่อน” เขาเอ่ยปากเสียงทุ้มต่ำ
ซีหว่านชะงักไป “มีอะไรหรือคะพี่ใหญ่?”
ชางซวี่ไป๋ไม่ได้พูดอะไร เขาทอดสายตาไปยังพุ่มไม้รกทึบตรงหัวมุมแห่งนั้น