เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 29 การป้องกันตัวโดยชอบ
ไม่นานนัก หมิงเชี่ยนก็ยกบะหมี่เนื้อน้ำใสร้อน ๆ ควันฉุยชามใหญ่สองชามออกมา
แม้ซีหว่านจะไม่หิว แต่หน้าตาของบะหมี่เนื้อน่ากินเกินห้ามใจ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะคีบเข้าปากคำหนึ่ง
เส้นบะหมี่เหนียวนุ่ม เนื้อวัวก็นุ่มละมุน ซุปไก่หวานกลมกล่อม!
ซีหว่านไม่สนว่าจะลวกปาก ก้มหน้าก้มตากินอย่างรวดเร็ว
หมิงเชี่ยนกลัวเธอลวกปาก “กินเร็วขนาดนั้น ค่อย ๆ กิน อย่ากินเร็วแบบนั้นสิ”
“แม่! อร่อยมาก!” ซีหว่านกลืนน้ำซุปลงคอ “ฉันว่าฝีมือแม่ไปเปิดร้านอาหารได้สบายเลยนะ”
หมิงเชี่ยนยิ้ม ลูบผมเธอ “เปิดร้านอาหารแล้วพวกเธอคงหาโอกาสกินกับข้าวฝีมือแม่ยากแล้วล่ะ”
ชางซวี่ไป๋กลับครุ่นคิด “น้าครับ บางทีน้าอาจจะลองร่วมทุนด้วยสูตรอาหารดู ฝีมือทำอาหารของน้าเปิดร้านอาหารระดับเลิศล้ำได้จริง ๆ”