0350

⬢⬢⬢

ตอนที่ 350 ศาลเทพผืนดิน

“ร่างต้นของเจ้าคือสิ่งใดกันแน่” หลินไจ้เทียนก้าวเดินออกมาพลางถามคำถามขณะยืนอยู่นอกคาถาผนึกมาร

“หึ! มารโครงกระดูก อย่าได้พูดจาเหลวไหลให้มากความ อย่างไรข้าก็ต้องตายอยู่แล้ว ข้าไม่มีวันบอกเจ้าหรอก!”

นัยน์ตาของมหาปุโรหิตอสูรทะเลฉายแววหวาดกลัว ทว่าสีหน้ากลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

“หากเจ้าให้ความร่วมมือ บางทีข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้า” หลินไจ้เทียนกล่าวด้วยท่าทีราบเรียบ

“มารโครงกระดูก อย่าได้มาทำเป็นมือถือสากปากถือศีล! ชื่อเสียงที่เจ้าชอบไล่ล่าสังหารเผ่าอสูรนั้นผู้อื่นอาจไม่รู้ แต่ข้านั้นเห็นมากับตา! หึ ยอมให้ฆ่าไม่ยอมให้ลบหลู่ ลงมือเสียเถิด” มหาปุโรหิตหันหน้าหนีไปอีกทาง แสดงท่าทางองอาจกล้าหาญ

ต้องกล่าวว่ามหาปุโรหิตอยู่ในโลกมนุษย์เพื่อรับราชการมาหลายปี เมื่อซึมซับมาเนิ่นนาน ท่วงท่าลีลายิ่งดูคล้ายเหล่าบัณฑิตขุนนางเสียจริง