เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 344 ปรากฏตัวในฐานะเจ้าที่ดินตัวน้อย
หลินไจ้เทียนฟังออกว่าความหมายของตาเฒ่าคนนี้มีอยู่สองชั้น ชั้นแรกคือฝ่ายตรงข้ามมองไม่ออกเลยว่ามีอสูรทะเลแฝงตัวอยู่ ชั้นที่สองคือเขาดูแคลนตนเล็กน้อยและต้องการมาตัดสินเรื่องเขตพื้นที่กับเขา
หากจะพูดถึงเรื่องเขตพื้นที่ เขาจะต้องเกรงกลัวสิ่งใดกัน?
“หึหึ พ่อหนุ่มผู้นี้จะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
หลินไจ้เทียนยกมือขึ้น แหวนมังกรตำนานพลันพุ่งออกมาแล้วกระแทกลงบนพื้นดังโครม ก่อนจะกลายเป็นเนินดินเล็ก ๆ วางอยู่กลางลานพระราชวังอย่างเที่ยงตรง
เนินดินนี้สูงเพียงเท่าคนคนหนึ่ง รูปทรงไม่สม่ำเสมอ ด้านบนยังมีดินใหม่ร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย ดูเป็นสภาพที่เชยระเบิดจนถึงที่สุด
เวลานี้เพิ่งจะเลิกพระราชประชุมไปได้ไม่นาน ขุนนางบุ๋นบู๊ยังคงเหลืออยู่ไม่น้อย บวกกับองครักษ์หลายร้อยคนที่แห่กันเข้ามา จำนวนคนจึงมีไม่น้อยเลย
ผู้คนเห็นเนินดินนี้ต่างก็มีสีหน้าพิลึกพิลั่น เมื่อหันไปมองหลินไจ้เทียนในดวงตาก็เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
“คนผู้นี้บุกรุกพระราชวัง คิดการมิชอบ จงจับตัวมันไว้!” อสูรทะเลที่ปลอมตัวเป็นมหาปุโรหิตเอ่ยสั่ง องครักษ์ครึ่งหนึ่งจึงกวัดแกว่งทวนยาวพุ่งตรงเข้ามา