เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 341 บทลงโทษจากกรมปฐพี
หลินไจ้เทียนกระจ่างแก่ใจดีว่า มีเพียงการรอคอยจนกว่าจะได้แหวนคืนชีพมาครอบครองเท่านั้น เขาจึงจะสามารถเผชิญหน้ากับเหล่าเซียนได้อย่างตรงไปตรงมา
หากให้เขาต้องเผชิญหน้ากับเหล่าเซียนในยามนี้ ก็มีแต่จะต้องพบกับจุดจบเพียงสถานเดียว
เขามิกล้าชักช้าร่ำไรอีกต่อไป ก้าววายุพุ่งใต้ฝ่าเท้าพลันถูกขับเคลื่อน ร่างทะยานโถมไปเบื้องหน้าอย่างรุนแรง
เมื่อเห็นเทพภูผาเกราะทองถือทวนขวางทาง หลินไจ้เทียนหาได้หลบหลีกไม่ เขาตวัดมือส่งวิชาวางพิษออกไปจนทำให้อีกฝ่ายชะงักไปชั่วครู่ ในจังหวะเดียวกันนั้นตำหนักทองคำก็พุ่งเข้ากระแทกออกไปอย่างฉับพลัน
เทพภูผาผู้นั้นเมื่อเห็นตำหนักปรากฏขึ้น เขากัดฟันไม่หลบเลี่ยง สองมือยกทวนยาวขึ้นสูงนำมาใช้งานราวกับเป็นขวานยักษ์ แล้วตะโกนก้องออกมาคำหนึ่ง
“เปิด!”
ทวนยาวฟาดฟันลงมาเกิดเสียงดังกึกก้องกัมปนาท ทว่ากลับขัดขวางตำหนักได้เพียงชั่วพริบตาเดียว เทพภูผาก็ถูกตำหนักฟาดร่วงหล่นจากก้อนเมฆพร้อมกับทวนในมือ
หลินไจ้เทียนฝีเท้าไม่หยุดยั้ง ร่างดุจสายฟ้า พริบตาเดียวก็หายวับไปไกลสุดสายตา