เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 ขอบเขตทารกวิญญาณขั้นห้า
นอกค่ายกล ผืนฟ้ายังคงเป็นผืนฟ้าเดิม ผืนดินยังคงเป็นผืนดินเดิม ทว่าเทือกเขาแสนมหึมากลับหายไปแล้ว
โดยรอบเหลือเพียงทุ่งกว้างสุดลูกหูลูกตา
หลินไจ้เทียนขมวดคิ้วมุ่น ค่ายกลนี้กำลังเคลื่อนที่อยู่จริงๆ และก่อนหน้านี้ในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับคนอื่น เขากลับไม่รับรู้ถึงความผิดปกติแม้แต่น้อย
ในใจของเขาบังเกิดความกระจ่างแจ้ง ไม่ว่าจะเป็นสามผู้บำเพ็ญอิสระหรือราชันตั๊กแตนมารตนนี้ ล้วนเป็นเพียงม่านควันที่ทะเลเหนือปล่อยออกมา เป้าหมายที่แท้จริงของอีกฝ่ายคือการใช้ค่ายกลนี้กักขังเขา แล้ว……นำตัวไปยังทะเลเหนือ!
“บัดซบ! หลงกลเสียแล้ว!”
สายตาเย็นเยียบของหลินไจ้เทียนเลื่อนไปทางองค์ชายมังกรผู้หนึ่ง จากนั้นเขาก็เขวี้ยงตำหนักทองคำใส่ไปทันทีโดยไม่ทันให้ตั้งตัว
“ปัง”