เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 307 ตาข่ายฟ้าดินโอบล้อม
ธงบัญชาที่ถูกผู้เฒ่าบาดเจ็บทำลายไปล้วนเป็นศาสตราอาคม แต่ละเล่มล้วนล้ำค่าอย่างยิ่ง ทำให้เขาเจ็บปวดแทนอย่างถึงที่สุด เจ็บปวดยิ่งกว่าบาดแผลบนร่างกายของเขาเสียอีก สิ่งนี้ทำให้ความเกลียดชังที่เขามีต่อหลินไจ้เทียนพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุด เขาอยากจะถลกหนังเลาะกระดูกมันเสียเดี๋ยวนี้เพื่อระบายความแค้นในใจ
“หึ! เทพขุนเขาแล้วอย่างไร? ก็ต้องตายอยู่ดี! ข้าเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระ มีสิ่งใดต้องเกรงกลัวกัน อย่างมากก็แค่ไปเกิดใหม่ใหม่อีกรอบ”
ผู้เฒ่าชุดเขียวอีกสองคนเมื่อได้ยินดังนั้นพลันแสยะยิ้มกึ่งคำราม ก่อนจะยื่นมือออกไปกวักเรียก เก็บพายุสีดำก่อนหน้านี้ให้กลับกลายเป็นธงบัญชาสามสี จากนั้นจึงส่งออกไปอีกครั้ง ร่วมกับธงค่ายกลของผู้เฒ่าบาดเจ็บ ก่อตัวเป็นรูปสามเหลี่ยม ก่อให้เกิดพายุสีดำสามสายขึ้นมาใหม่อีกครั้ง กวาดเข้าหาหลินไจ้เทียนอย่างรวดเร็ว
“ไป!”
“หึหึ! สังหารมันให้ข้า!”