เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 รับตำแหน่งเทพภูผา
เทือกเขาแสนมหึมาอยู่ใกล้กับภูเขาหมื่นอสูรมาก เหล่าเทพภูผาในละแวกใกล้เคียงจึงปรากฏตัวขึ้นเกือบจะในทันที ทั้งยังเรียงแถวกันเป็นแนวยาวเพื่อขวางกั้นระหว่างหลี่เฟิงกับอ๋าวซุ่นไว้
ทางด้านองค์ชายทั้งหกและเหล่ามังกรฉือต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อ ต่างพากันหยุดการกระทำในมือแล้วบินไปหลบอยู่ด้านหลังของอ๋าวซุ่น เพื่อเผชิญหน้ากับเหล่าเทพภูผา
หลี่เฟิงเห็นว่าจำนวนของเทพภูผาได้เพิ่มขึ้นถึงหลายพันตนแล้ว จึงส่งคำสั่งผ่านตราคำสั่งสีทองออกไปอีกครั้ง
“ผู้ที่มาถึงมีเพียงพอแล้ว คนที่เหลือไม่จำเป็นต้องเร่งรีบมาที่นี่อีก”
กล่าวจบ เขาก็ชำเลืองมองหลินไจ้เทียนด้วยหางตาพลางขมวดคิ้วมุ่นทันที
“เหตุใดเจ้ายังไม่รีบสวมเกราะเทพอีก?”
หลินไจ้เทียนทราบดีว่าหลี่เฟิงช่วยคุ้มครองเขาได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว ไม่สามารถคุ้มครองเขาได้ตลอดไป อีกทั้งอ๋าวซุ่นย่อมไม่ยอมรามือโดยง่ายแน่
และเมื่อเขากลายเป็นเทพภูเขา ก็เท่ากับกลายเป็นเจ้าหน้าที่ทางการของโลกใบนี้ แม้จะเป็นตัวตนระดับล่างสุดในระบบ แต่ยังดีที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎสวรรค์ ทั้งยังไม่ได้อยู่ในสังกัดเดียวกับพญามังกร อย่างน้อยความปลอดภัยในชีวิตก็ได้รับการรับรอง