กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 245 องค์ชายเจ็ดหายตัวไป
ในขณะนั้นเอง บนท้องฟ้าพลันบังเกิดเสียงสายฟ้าฟาดกัมปนาท
เห็นองค์ชายเจ็ดอ้าวเหยี่ยยืนอยู่บนเมฆา ขณะที่กลองมือสีเงินในมือถูกเคาะ เสียงสายฟ้าคำรามดังสนั่นไปทั่วท้องนภา สายฟ้าแต่ละสายพลันล้อมรอบตัวเขา
“หึ ดื้อดึงไม่รู้จักสำนึก อีกไม่นานพวกเจ้าจะต้องนึกเสียใจ”
สิ้นเสียง สายฟ้านับร้อยสายพลันละจากจุดเดิม กรีดผ่านท้องฟ้ามืดมิด ลงมายังกลางอากาศเหนือภูเขาหมื่นอสูรอีกครั้ง
แทบจะในเวลาเดียวกัน ธงวายุทมิฬในมืออ้าวเหยี่ยก็สะบัดไหว ลมพายุโหมกระหน่ำมาจากทุกทิศทาง พัดพาเมฆดำจากที่ไกลให้ใกล้เข้ามาอีกครา ทั้งยังเร่งให้ม่านฝนโปรยปรายลงสู่พื้นดิน