0233

⬢⬢⬢

ตอนที่ 233 ทรายที่แตกสลาย

ปัจจุบันผู้คนในถนนศาลเจ้าแห่งสำนักนอกมีอยู่กว่าห้าสิบคนแล้ว หลินไจ้เทียนแจกจ่ายแก่นอสูรที่เหลืออยู่จนหมดสิ้น ทว่ามันกลับไม่เพียงพอ ไม่สามารถแจกจ่ายให้คนละชิ้นได้ครบทุกคน

ผู้ที่ไม่ได้รับแก่นอสูรต่างก็มีสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

หลินไจ้เทียนหัวเราะร่า “ทุกคนอย่าได้รีบร้อน การแจกจ่ายแก่นอสูรนั้นแบ่งทำเป็นล็อต ๆ พวกเราชาวถนนศาลเจ้าจะต่างพากันปิดด่านฝึกตนในคราวเดียวทั้งหมดได้อย่างไร? รอให้ผู้อาวุโสเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยออกจากด่านเสียก่อน ข้าจะนำแก่นอสูรมาชดเชยให้คนที่เหลือจนครบเอง”

เมื่อได้ยินดังนั้น อารมณ์ของทุกคนก็มั่นคงลงในทันใด ต่างพากันตะโกนยกย่องว่าเจ้าถนนช่างปรีชาฉลาด

อันที่จริงแล้ว หลินไจ้เทียนสามารถแวะไปหาเมิ่งเสี่ยวเตี๋ยตั้งแต่ตอนที่อยู่สายในได้ แต่เมื่อพิจารณาว่าในสำนักนอกยังมีเซียวหยาที่เป็นไส้ศึกอยู่ เขาจึงไม่ได้ทำเช่นนั้น