เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 สองร้อยยี่สิบ สดชื่นแจ่มใส
หลินไจ้เทียนรู้สึกคึกคักสุดขีด
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาข้ามมิติมาที่เขารู้สึกสดชื่นแจ่มใสถึงเพียงนี้
ความรู้สึกนี้แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับความพึงพอใจหลังจากที่เขาต้องปวดหัววางแผนลอบสังหารอสูรระดับต่ำไม่กี่ตัว
และยังแตกต่างจากความสะใจที่เกิดจากการตรากตรำสังหารอสูรใหญ่สักตัวหนึ่งด้วยเช่นกัน
นี่เป็นประสบการณ์อันแปลกประหลาดที่สามารถควบคุมชีวิตของอสูรนับไม่ถ้วนได้ในชั่วความคิด มันคล้ายคลึงกับในเกมบางเกมที่หลังจากใช้ท่าไม้ตายขั้นสุดยอดแล้ว ก็รู้สึกราวกับได้กวาดล้างศัตรูนับไม่ถ้วนจนหมดหน้าจอ
ในชั่วขณะนี้ อารมณ์เชิงลบทั้งมวลที่สะสมมาตลอดปีกว่านับตั้งแต่ข้ามมิติมา ล้วนถูกเขาระบายออกมาจนหมดสิ้น
ความแปลกแยก โดดเดี่ยว เหงาหงอย หวาดกลัว และอับจนหนทาง...